Leyla!...

Yüreğinin çölünde susuz kaldım

Gözyaşlarından bir bade ver, ne olur?

Kabuk tutmaz inceden yaralarıma

Merhem diye, gözlerini sür Leyla!...

Hüznün mesken edindiği yüreğim,

Seni sevmeye güç yetmiyor…

Gökyüzünde salınan yıldızlar misali,

Ruhumun derinliklerinde gezin Leyla!...

Gam ve keder ile dalları titreyen…

Hüzünle yaprakları hışırdayan

Çınar ağacı adını anıyor…

Kuytu vadiler üzerinde çırpınan rüzgâr,

Kokunu getiriyor Leyla!...

Avuçlarımda…

Karayel ile savrulan yağmur damlacıkları

Ruhumda ateşten bir kelepçe

Kapılar ki girift örümcek ağı…

Yol yol ile kesişti,

Yollar sende birleşti Leyla!...

Memdoğlu…

Dildare(m)!...

Adını duyduğum an, boğazım düğüm düğüm olur,

Nutkum tutulur…

Gönül mahpushanesinde,

Kalbim ilmek ilmek seni işler durur Dildâre(m)!

Gecenin ayazı üşütse de bedenimi,

Güzel gülüşünün meftunudur gözlerim,

Sıcacık…

Şehrin kötülüklerini örten sis bile

Gözlerimdeki gözlerini kapat(a)madı Dildâre(m)!…

Mumun vazifesidir, pervaneye aşkından yanması…

Görünce o cemalî, söyler misin?...

Ben nasıl yanayım ta yürekten Dildâre(m)!?

Çaresizim, bilmem kime sitem edeyim?...

Açtın yüreğimde derin bir yara.

Derdime çare, sabra katık ümit ve dua…

Dermanı için götürsün beni  o Yâr’a Dildâre(m)!?

Karayel misin ki esip, kırdın dal ve budaklarımı?

Tufan olup geçtin ömrümden…

Yağmur çiseledin, ıslattın tüm rüyalarımı.

Ah Dildare(m)!...

İlkbahar’da açan tüm çiçekleri…

Bahçendeki boynu bükük kırmızı gülleri,

Sabırla diktiğimiz kızıl lâle ve karanfilleri…

Boğaz’ın mor mu mor erguvanları…

Ülkemin en güzel çiçeklerini toplayabilirsin.

Oysa kalbimin kırıkları hâlâ yerde,

Seni bekliyor.

Söyler misin!?....

Paramparça olanı, cam kırıkları mı sandın?

Dokunma yüreğime!...

Yüreğine batar da yüreğin kanar Dildâre(m)!?...

Memdoğlu...