Ne Bilsin!?.

Gam çekmeyen gönül ne bilsin?

Elif’in hali, Vav’ın ah-valinden…

Aşk acısı tatmayan yürek ne bilisin?

Firakın ateşi, vuslatın lezzetinden.

Hû demeyen kalp ne bilsin?

Karanlık görünen gecenin aydınlığından.

Yâre kilim olmamış gönül ne bilsin?

İlmek ilmek dokunup, kördüğüm olandan?

Sevgiliyi anmayan rüzgâr ne bilsin?

Toprağın hüznü, semanın sancısından.

Şafakta gökyüzüne bakmayan ne bilsin?

Sadırlara damlayan o rahmet iksirinden…

Memdoğlu…

Leyla!...

Yüreğinin çölünde susuz kaldım

Gözyaşlarından bir bade ver, ne olur?

Kabuk tutmaz inceden yaralarıma

Merhem diye, gözlerini sür Leyla!...

Hüznün mesken edindiği yüreğim,

Seni sevmeye güç yetmiyor…

Gökyüzünde salınan yıldızlar misali,

Ruhumun derinliklerinde gezin Leyla!...

Gam ve keder ile dalları titreyen…

Hüzünle yaprakları hışırdayan

Çınar ağacı adını anıyor…

Kuytu vadiler üzerinde çırpınan rüzgâr,

Kokunu getiriyor Leyla!...

Avuçlarımda…

Karayel ile savrulan yağmur damlacıkları

Ruhumda ateşten bir kelepçe

Kapılar ki girift örümcek ağı…

Yol yol ile kesişti,

Yollar sende birleşti Leyla!...

Memdoğlu…