Nice
“hiç”lik pınarında,
Canandan
vazgeçer mi?
Cananı ateşten kuyuda bırakıp,
“Yok”luk
ambarında “var”lık öğütür mü?
Yüreğini
gecenin karanlığı kaplarken,
Hayallerinde
ûkbayı saklayıp, sayıklar mı?
Can,
‘canım’ dedikçe…
Bağrına
basıldığını hisseden canana…
Sırtını
döner,
Acılar
içinde bırakır mı?
Ömrünü
“can”ın ömrüne verirken!..
“Hiç!” olmak için!..
“Var”lığında
“yok”luğu arar mı?
Hiç’lik
yolunda,
Can,
cananı yorar, terk eder mi?
Visale
hazırlanırken!..
Azıcık
nazına küser mi?
Memdoğlu…
